وفاداری

۱۰ زیرا خدا بی انصاف نیست. چگونه امکان دارد زحماتی را که در راه او متحمل شده‌اید فراموش کند، و یا محبتی را که نسبت به او داشته‌اید از یاد ببرد، محبتی که از طریق کمک به فرزندان خدا نشان داده و می‌دهید؟

رساله عبرانیان فصل ششم

10For God is not unrighteous to forget your work and labour of love, which ye have shewed toward his name, in that ye have ministered to the saints, 

and do minister.

Hebrews 6

نان حیات

“عیسی بدیشان گفت: «من نان حیات هستم. کسیکه نزد من آید، هرگز گرسنه نشود و هرکه به من ایمان آرد هرگز تشنه نگردد.”
انجیل یوحنا فصل ۶ آیه ۳۵

And Jesus said unto them, I am the bread of life: he that cometh to me shall never hunger; and he that believeth on me shall never thirst.

John 6:35

رابطه

    در تمام کتاب مقدس صحبت از یک رابطه است. رابطه ای که از جانب خدای پدر با آفرینش انسان آغاز شد، تا آن زمان همه چیز نیکو بود و خداوند خشنود. اما با سرپیچی آدم و حوا و وارد شدن گناه، این رابطه خراب شد و انسان به آن دست رد زد. خدا دیگر خشنود نبود اما لطف و محبتش بیش از آن بود که به خاطر یک گناه بخواهد از رابطه اش با اشرف مخلوقات خویش چشم بپوشد؛پس نقشه بازسازی این رابطه را به اجرا گذاشت.

  اینبار صلیب نماد ایجاد رابطه گشت و ایمان به خون بره خداوند، آری کلمه جسم گردید و در میان ما ساکن شد، پر از فیض و راستی؛ ما جلال او را دیدیم، جلالی شایسته پسر یگانه پدر(یوحنا ۱-۱۳).

   در تمام موعظه ها و بشارت ها هرگاه صحبت از رابطه به میان آمده، مقصود رابطه ای دوطرفه مَدنظر است؛ رابطه ای میان پدر و فرزند. اما شاید سوالی پیش آید. کیفیت و کمیت این رابطه چگونه است؟ از اولین شروط برقراری هر رابطه سخن گفتن بین طرفین آن است. چگونه صدای خدا را باید شنید؟ اصلاً مگر خداوند هم حرف میزند؟ چگونه ما باید با او صحبت کنیم؟

و هزاران سوال دیگر.... 

    روش صحبت ما با خدا چیزی جز دعا نیست. اما گاهاً نیز در بین ایمان داران مشاهده و شنیده می شود که ما با خدا حرف می زنیم ولی او ساکت است و جواب ما را نمی دهد. اصلاً گویا خدا از ما خوشش نمی آید چون جواب ما را نمی دهد.

    انتظار ما از شنیدن صدای خداوند چگونه است؟ آیا باید همچون ابراهیم بر ما ظاهر گردد و یا همچون موسی از میان بوته ای از آتش با ما صحبت نماید؟ بعضی در رویا و بعضی در درون قلب خود و گاهاً صدایی را شنیده اند. اما دردسترس ترین راه شنیدن سخن خداود از طریق کلام اوست در کتاب مقدس. آخرین باری که کلام خداوند را خوانده ایم چه زمانی بوده است؟ چند سال، ماه، هفته، روز و یا ساعت و دقیقه پیش از خواندن کلام ما می گذرد؟ آیا اصلاً کلام خداوند را می خوانیم؟ آیا برنامه ای برای مطالعه و قرائت روزانه داریم؟ 

همانطور که در دعای ربانی عیسی مسیح به ما آموزش می دهد که"نان کفاف ما را امروز به ما بده."(انجیل متی ۶-۱۱) منظور هم نان جسمانی است و هم نان روحانی. نان جسمانی که مبرهن است اما نان روحانی چیزی جز خواندن روزانه کلام خداند نیست. پس نمی توان گفت که خداوند ساکت است تا زمانی که کتاب مقدس ما بسته باشد.

اعتراف ایمان

“هرکه اقرار میکند که عیسی پسر خداست، خدا در وی ساکن است و او در خدا.”
‮‮۱یوحنا‬ فصل ۴ آیه ۵۱

هستم آنکه هستم

۸عیسی مسیح دیروز و امروز و تا ابدالاباد همان است
عبرانیان ۱۳

8Jesus Christ the same yesterday, and to day, and for ever

Hebrews13

صورت خدای نادیده

۱۵ و او صورت خدای نادیده است، نخست زاده تمامی آفریدگان

رساله کولسیان فصل اول

15Who is the image of the invisible God, the firstborn of every creature

Colossians 1

من یک مسیحی هستم و از آن شرمی هم ندارم

*وقتی میگویم مسیحی هستم: داد نمیزنم که مقدسم. بلکه زمزمه میکنم که گم شده بودم و حال یافت شدم و آمرزیده گشتم.

*وقتی میگویم مسیحی هستم: متکبرانه آن را اعلام نمیکنم بلکه فقط معترفم که میلغزم و نیازمندم تا مسیح مرا هدایتم کند.

*وقتی میگویم مسیحی هستم: تلاش ندارم تا قدرتم را ثابت کنم. بلکه فقط اعتراف میکنم که ضعیفم و برای ادامه حیات به قدرت مسیح نیاز دارم.

*وقتی میگویم مسیحی هستم: به افتخاراتم فخر نمیکنم بلکه شکستهای خود را میپذیرم.و اعلام میکنم تا نیاز دارم خدا رسواییها و شکستهای مرا باسازی کند.

*وقتی میگویم مسیحی هستم: ادعا نمیکنم که کاملم. بلکه فاش میگویم:که عریانم. ولی با این حال خدا مرا ارزشمند میداند و مرا میپوشاند.

*وقتی میگویم مسیحی هستم: هنوز زخم درد را در وجود خود احساس میکنم همان ناله هایی که در سینه من است اما اعلام میکنم که بر نام او توکل کرده ام.

*وقتی میگویم مسیحی هستم: منظورم این نیست که از تو پاکترم. بلکه اعتراف دارم گنهکاری بیش نيستم اما هر روز فیض نیکوی خدا را دریافت کردم.

آمین

دعا برای تهران

مسیح که بود و چه کرد؟

۱۵ مسیح چهره دیدنی خدای نادیده است. او فرزند خداست و بر تمام موجودات برتری دارد.   ۱۶ در واقع، تمام هستی بوسیله عیسی مسیح بوجود آمد، یعنی هر آنچه در آسمان و بر زمین است، دیدنی و نادیدنی؛ عالم روحانی با فرمانروایان و تاج و تخت ایشان، و فرماندهان و بزرگانشان، همه بوسیله مسیح و برای جلال او آفریده شدند.   ۱۷ پیش از آنکه چیزی بوجود آید، او وجود داشت، و قدرت اوست که عالم هستی را حفظ می‌کند.   ۱۸ او سر این بدن یعنی کلیساست، کلیسایی که از مجموع مومنین او تشکیل شده است. او نخستین فردی است که پس از مرگ زنده شد و ثابت کرد که در هر چیز مقام نخست را دارد؛   ۱۹ زیرا خدا اراده فرمود که الوهیت کامل او در وجود فرزندش قرار گیرد.   ۲۰ در اثر کاری که مسیح در حق ما انجام داد، خدا راهی مهیا کرد تا همه چیز را، چه در آسمان و چه بر زمین، بسوی خود باز آورد؛ جانبازی مسیح بر روی صلیب و خونی که او در راه ما ریخت، همه را با خدا صلح داده است.   ۲۱ این صلح شامل حال شما که زمانی از خدا دور بودید نیز می‌شود. بلی، شما روزگاری از خدا رویگردان و با او دشمن بودید؛ نیت‌های بد و اعمال زشتتان، شما را از او جدا کرده بود. اما اکنون او شما را به حضور خود پذیرفته است.   ۲۲ عیسی مسیح با فدا کردن بدن انسانی خود بر روی صلیب، ایجاد چنین رابطه‌ای را با خدا ممکن ساخته است. در نتیجه این فداکاری است که مسیح، شما را به پیشگاه خدا آورده است؛ و شما بدون هیچ اتهام و محکومیتی در حضور خدا ایستاده‌اید، بطوری که دیگر او خلافی در شما نمی‌بیند تا به سبب آن، شما را سرزنش کند.   ۲۳ این به شرطی میسر است که بطور کامل به حقیقت ایمان داشته باشید و در آن محکم و ثابت بمانید و نگذارید امیدی که به هنگام شنیدن پیغام انجیل در شما بوجود آمد، متزلزل شود. این همان پیغامی است که به گوش تک تک شما رسید و اکنون نیز به سراسر دنیا می‌رسد، و من پولس، افتخار دارم آن را به دیگران اعلام نمایم.

رساله کولسیان فصل اول

15Who is the image of the invisible God, the firstborn of every creature

16For by him were all things created, that are in heaven, and that are in earth, visible and invisible, whether they be thrones, or dominions, or principalities, or powers: all things were created by him, and for him

17And he is before all things, and by him all things consist

18And he is the head of the body, the church: who is the beginning, the firstborn from the dead; that in all things he might have the preeminence

19For it pleased the Father that in him should all fulness dwell

20And, having made peace through the blood of his cross, by him to reconcile all things unto himself; by him, I say, whether they be things in earth, or things in heaven

21And you, that were sometime alienated and enemies in your mind by wicked works, yet now hath he reconciled

22In the body of his flesh through death, to present you holy and unblameable and unreproveable in his sight

23If ye continue in the faith grounded and settled, and be not moved away from the hope of the gospel, which ye have heard, and which was preached to every creature which is under heaven; whereof I Paul am made a minister

 Colossians 1

خدا محبت است یعنی چه؟

    بیایید ببینیم که کتاب مقدس چطور محبت را تعریف می کند و بعد راههایی را می بینیم که در آنها خدا اساس وعصاره محبت است . "محبت حلیم و مهربان است. محبت حسد نمی برد. محبت کبر و غرور ندارد. اطوار ناپسندیده ندارد و نفع خود را طالب نمی شود. خشم نمی گیرد و سوء ظن ندارد. از ناراستی خوشوقت نمی گردد ولی با راستی شادی می کند. در همه چیز صبر می کند و همه را باور می نماید. در همه حال امیدوار می باشد و هر چیز را متحمل می باشد. محبت هرگز ساقط نمی شود" (۱ قرنتیان ۱۳ : ۴ -۸). این تعریف خدا از محبت است و چون خدا محبت است (۱ یوحنا ۴ : ۸)، شخصیت او اینگونه می باشد.

محبت (خدا) خود را به کسی تحمیل نمی کند. آنهایی که نزد او می آیند اینکار را تحت تاثیر محبت خدا و بعنوان جواب مثبت به محبت او انجام می دهند. محبت (عیسی) همیشه بدون استثنا به همه خوبی می کرد. محبت (عیسی) به چیرهای دیگران طمع نمی کرد، زندگی متواضعانه ای بدون غر غر و شکایت داشت. محبت (عیسی) در باره اینکه او چه کسی بود پز نمی داد در حالیکه از هر کسی که به او بر می خورد قدرتمند تر بود. محبت (خدا) فرمان به اطاعت نمی دهد. خدا فرمان نداد که از پسرش اطاعت کنند، بلکه عیسی با اراده خود پدر آسمانی را اطاعت کرد. " لیکن تا جهان بداند که پدر را محبت می نمایم چنانکه پدر به من حکم کرد همانطور می کنم" (یوحنا ۱۴ :۳۱ ). محبت (عیسی) همیشه نفع دیگران را طالب بوده است.

بزرگترین تظاهر محبت خدا در یوحنا ۳ : ۱۶ به ما داده شده است. "زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودانی یابد." رومیان ۵ : ۸ همین پیغام را می دهد: "لکن خدا محبت خود را در ما ثابت می کند از اینکه هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم مسیح در راه ما مرد." از این آیات می بینیم که بزرگترین خواسته خدا این است که درخانه ابدی او یعنی بهشت، به او بپیوندیم. او راهی برای این منظور مهیا کرده است که پرداخت قیمت گناهان ماست. او ما را دوست دارد، چون تصمیم گرفت ما را دوست داشته باشد. محبت می بخشد. "اگر به گناهان خود اعتراف کنیم او امین و عادل است تا گناهان ما را بیامرزد و ما را از هر ناراستی پاک سازد"(۱ یوحنا ۱: ۹).

پس، این که خدا محبت است یعنی چه؟ محبت یک خصوصیت خداست. محبت مرکز شخصیت خداست، مرکز وجود او. محبت خدا با تقدس، عدالت، راستی و یا حتی خشم او مغایر نیست. همه خصوصیات خدا در هماهنگی کاملی برقرارند. خدا نمونه کامل محبت حقیقی است. عجیب اینجاست که خدا به کسانی که پسرش عیسی مسیح را بعنوان نجات دهنده خود قبول می کنند، قدرت می دهد که با قوت روح القدس مثل او محبت کنند (یوحنا ۱ : ۱۲، ۱ یوحنا ۳ : ۱ و ۲۳ -۲۴).